ราชพฤกษ์ หรือ คูน (อังกฤษ: Golden shower; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cassia fistula) เป็นไม้ดอกในตระกูล Fabaceae เป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียใต้ ตั้งแต่ทางตอนใต้ของปากีสถาน ไปจนถึงอินเดีย พม่า และศรีลังกา ดอกราชพฤกษ์เป็นดอกไม้ประจำชาติไทย นิยมปลูกเป็นไม้ประดับในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งเขตร้อน เจริญเติบโตได้ดีที่สุดในที่โล่งแจ้ง สามารถปลูกได้ทั้งดินร่วนซุย ดินร่วนปนทราย ดินร่วนเหนียว ทนต่อความแห้งแล้งและดินเค็มได้ดี แต่ไม่ทนในอากาศหนาวจัด ซึ่งอาจติดเชื้อราหรือโรคใบจุดได้

ชื่อ ตาลฟ้า

ชื่อวิทยาศาสตร์ Bismarckia nobilis Hildebr. & H. Wendl.

ชื่อสามัญ  Bismarck palm

ชื่ออื่นๆ ปาล์มมาดากัสการ์

วงศ์ PALMAE

การขยายพันธุ์ : เพาะเมล็ด

ลักษณะทั่วไป

สูงได้ถึง 25 เมตร ลำต้นขนาด 40-50 เซนติเมตร ใบเดี่ยวรูปพัด เรียงสลับ กว้าง 2-3 เมตร 

แผ่นใบหนาสีเขียวอมฟ้า ปลายใบจักเว้าลึกเกือบครึ่งของตัวใบ ก้านใบยาว 2 เมตร มีขนสีน้ำตาลปกคลุม 

ขอบก้านเป็นสันแหลม โคนก้านแตกที่กึ่งกลาง ดอกสีขาวนวล ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงระหว่างกาบใบ 

ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น ช่อดอกห้อย ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดียว ทรงรูปกลมรี ปลายแหลม ขนาด 4 เซนติเมตร ผลสุกสีน้ำตาล

ต้นปาล์มชวา 

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Livistona rotundifolia (Lam.) Mart. 

ชื่อพื้นเมือง : ยะวา 

ลักษณะทั่วไป (Characteristic) : ปาล์มต้นเดี่ยว ลำต้นขนาด 20 เซนติเมตร 

ใบ (Foliage) : ใบเดี่ยวรูปพัด เรียงสลับ กว้างประมาณ 1..5 เมตร แผ่นใบหนาสีเขียวเข้มเป็นมัน แตกใบย่อย 

จักเว้าลึกน้อยกว่าครึ่งตัวใบ ก้านใบสีเขียวยาวประมาณ 1.5 เมตร ขอบก้านใบมีหนามแข็ง 

ดอก (Flower) : สีครีม เหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงระหว่างกาบใบ ช่อดอกยาวประมาณ 2เมตร 

ผล (Fruit) : ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดียว ติดผลจำนวนมาก ทรงกลม ขนาดประมาณ 2 เซนติเมตร ผลแก่สีส้ม 

การใช้งานด้านภูมิทัศน์ (Landscape Used) : ทรงพุ่มสวย ปลูกประดับในกระถางและปรับตัวอยู่ในห้องปรับอากาศได้ดีเมื่อสูงกว่า 1 เมตร ควรปลูกลงแปลงกลางแจ้ง เช่น สวนสาธารณะ 

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Neodypsis decaryi ชื่อสามัญ : Triangle Palm เป็น ปาล์มต้นเดี่ยวสูงได้ถึง 10 เมตรลำต้นตรง มีข้อปล้อง  คอเป็นสามเหลี่ยม ทางใบยาวปลายโค้ง ใบสีเขียวอมเทา ดอกสีส้ม สมบูรณ์เพศ   ช่วงที่ยังไม่มีลำต้นจะเป็นช่วงที่สวยงามเพราะจะเห็นแต่ส่วนคอเป็นรูปสามเหลี่ยมชัดเจน  ปลูกเป็นไม้กระถางขนาดใหญ่ได้หรือปลูกเป็นกลุ่มกลางแจ้ง

อินจัน

อินจัน หรือ ลูกอิน ลูกจัน (อินจัน ภาษาอังกฤษ Gold Apple) จันอิน ชื่อวิทยาศาสตร์Diospyros decandra Lour. จัดอยู่ในวงศ์ EBENACEAE ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมะพลับ และมะเกลือ

อินจันก็เป็นพืชท้องถิ่นของบ้านเรานี่เองครับ และยังมีชื่อท้องถิ่นอื่นๆ อีก เช่น จัน, อิน, จันอินจันโอ, จันอิน, จันลูกหอม, จันท์ลูกหอม, จันขาว, ลูกจัน, ลูกอิน, จันอิน, ลูกจันทน์, ลูกจันทร์ ต้นจัน เป็นต้น

ต้นจันอินยังเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดจันทบุรี และยังเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร

ต้นอินจัน หรือ ต้นจัน เป็นต้นไม้ที่เจริญเติบโตช้า เป็นต้นไม้โบราณที่ในปัจจุบันใกล้จะศูนย์พันธุ์ เดี๋ยวนี้จะหาดูได้ค่อนข้างยาก ซึ่งเมื่อก่อนจะนิยมปลูกไว้ตามวัดต้น อินจันนับว่าเป็นไม้ผลที่ค่อนข้างแปลก โดยต้นเดียวกันแต่ออกผลได้ 2 แบบ ซึ่งไม่เหมือนกัน ผลหนึ่งลูกกลมป้อมๆขนาดใหญ่กว่ามาก เราเรียกว่า “ลูกอิน” แต่อีกผลลูกแบนๆแป้นๆ มีขนาดเล็กกว่า เราจะเรียกว่า “ลูกจัน”

กระทิง มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ: กระทิง กากะทิง (ภาคกลาง), ทิง (กระบี่), เนาวกาน (น่าน), สารภีทะเล (ประจวบคีรีขันธ์), สารภีแนน (ภาคเหนือ) เป็นดอกไม้ลักษณะ: เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่สูง 20 – 25 เมตร เปลือกเรียบสีเทาอ่อนหรือน้ำตาลปนเหลือง เปลือกในสีชมพูเนื้อไม้สีน้ำตาลปนแดง ใบเป็นใบเดี่ยว ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม สีเขียวเข้ม กิ่งอ่อนเกลี้ยง ยอดอ่อนเรียวเล็ก ปลายทู่ ออกดอกเป็นช่อสั้นที่ซอกใบบริเวณปลายกิ่ง มีดอกย่อย กลีบดอกสีขาว เกสรเพศผู้สีเหลือง มีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม ผลเป็นผลสดทรงกลม ปลายผลเป็นติ่งแหลม เมื่อสุกจะมีสีเหลือง

การดูแลรักษาทำได้โดยชอบดินร่วนปนทรายหรือดินทราย ความชุ่มชื้นปานกลาง ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

ไทรย้อยใบแหลม หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ไทร (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus benjamina; อังกฤษ: Weeping fig, Ficus tree) เป็นพันธุ์ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ลำต้นมีความสูงประมาณ 10-20 เมตร ลำต้นตรงแตกกิ่งก้านเป็นพุ่มทึบ บางชนิดก็เป็นพุ่มโปร่ง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวแตกออกจากกิ่ง และส่วนยอดของลำต้น ใบออกเป็นคู่สลับกัน ลักษณะใบ ขนาดใบ และสีสันแตกต่างกันตามชนิดย่อย