วันพฤหัสบดีที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557



ตะลิงปลิง
เป็นไม้ผลผลในวงศ์ Oxalidaceae เป็นพืชเขตร้อน มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบชายฝั่งทะเลของบราซิล เป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยิมปลูกทั่วไป นอกจากนี้ผลยังสามารถใช้บริโภค ตะลิงปลิงเป็นพืชร่วมวงศ์กับมะเฟือง มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ ผลมะเฟืองมีขนาดใหญ่กว่าผลตะลิงปลิง

                                                 แสมสาร
ชื่อพื้นเมือง     แสมสาร กะบัด ขี้เหล็กโคก ขี้เหล็ก คันชั่ง ขี้เหล็กแพะ ขี้เหล็กสาร ไงซาน กราบัด
ชื่อวิทยาศาสตร์  Cassia garrettiana (Craib.) Inwin & Basneby
ชื่อวงศ์             LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE
สถานภาพ         ไม้หวงห้ามธรรมดาประเภท ก
นิเวศวิทยาและการกระจายพันธุ์ในประเทศ  พบทั่วไปในป่าโปร่ง ป่าเบญจพรรณ และป่าที่ราบต่ำทั่วไป
ในต่างประเทศ  พบทั่วไปในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้






ตะเคียนทอง (อังกฤษIron Woodเป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ไม้ตะเคียน 
ตะเคียนทองยังมีชื่อพื้นเมืองอื่นๆอีกดังนี้: กะกี้ โกกี้ (กะเหรี่ยง เชียงใหม่) แคน (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เลย) จะเคียน (เหนือ) จืองา (มลายู นราธิวาส) จูเค้ โซเก (กะเหรี่ยง กาญจนบุรี) ตะเคียน ตะเคียนใหญ่ (กลาง) ตะเคียนทอง (กลาง,ประจวบคีรีขันธ์) ไพร (ละว้า เชียงใหม่)

ชื่อวิทยาศาสตร์:  Melodorum fruticosum Lour. 
ชื่อวงศ์:  Annonaceae
ชื่อพื้นเมือง:  หอมนวล
         






                กร่าง
ชื่อพื้นเมือง: ไทรทอง ลุง ฮ่างขาว ฮ่างเหลือง ไฮคำ

ลักษณะทั้วไป:   ไม้ต้นใหญ่พุ่มแผ่กว้าง  ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 10-20 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดกว้าง แตกกิ่งตำ มียางขางและรากอากาศ ลำต้นเป็นพูพอน เปลือกสีนำตาลปนเทา



                                                                         จิกน้ำ 
                                         ภาษาอังกฤษ Indian Oak, Freshwater Mangrove 
                                        ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Barringtonia acutangula (L.) Gaertn. 
                                        จัดอยู่ในวงศ์ LECYTHIDACEAE                                                                                                 เป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้และอัฟกานิสถาน ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลียในแถบรัฐควันส์แลนด์ และสำหรับประเทศไทยบ้านเราก็จะพบต้นจิกน้ำได้ทั่วทุกภาค ตามริมฝั่งน้ำ ริมคลอง ริมบึง ป่าพลุและป่าชายเลน นิกจากนี้จิกน้ำยังมีชื่อท้องถิ่นอื่นๆ อีกเช่น จิ๊ก (กรุงเทพ), กระโดนสร้อย (พิษณุโลก), ลำไพ่ (อุตรดิตถ์), กระโดนทุ่ง กระโดนน้ำ (หนองคาย-ภาคอีสาน), ตอง ปุยสาย (ภาคเหนือ), ตอง จิกน้ำ (ภาคกลาง), จิก จิกนา จิกอินเดีย จิกมุจรินทร์ 




พลับพลึง (อังกฤษCrinum Lily, Cape Lily, Poison Bulb, Spider Lily;
                                ชื่อวิทยาศาสตร์: Crinum asiaticum
                                ลักษณะ เป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน
                                พบได้ใน จีนฮ่องกงอินเดีย และ ญี่ปุ่น
                                มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆคือ ลิลัว (ภาคเหนือ), พลับพลึง (ภาคกลาง), วิรงรอง (ชวา)